عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت  
  من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت  
  همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست
همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت  
بازگشت